Ana içeriğe atla

ocak güncellemesi

Bitsin diye baktığım günlere sağlam çıkamayacak vücudum öylesine savrulup durmakta. Susmak bile ağır bir yük şimdilerde kendi sessizliğimde boy vermeye başladım. Anlaşılmak istemeyecek kadar yorgunum. Tüm amacı gayesi bir yerde buyken insanın anlaşılmak istememesi zor bir durum umarım ilerde bu yazıyı okuyup ne gerizekalıymışım diye gülecek kadar tutunurum yaşama. Yazdığım bir çok şey umuda ve yaşamaya zorlama gibi geliyor. İnsanları memnun etmekten oldukça yorgunum. Kendimi bıraktığım ve unuttuğum yerden kırıldım. Hayatımdan siktirin gidin tabelasını asmaya geç kalmamış olacağım ki bir çok insanın arkasından atılacak suları yudumladım yollara baka baka. Sosyal eğilimler göstermiyorum.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

babam

Yaşanan anların, anıların yetersiz olduğu yıllara sıkıştım  ama büyüdüm sanırım. Bak benim babam rock stardı. Harika şarkılar dinlerdi. Sevmeyi ondan öğrendim ben. Özlemeyi de Umarım gittiğin yerde  mutlusundur güzel adam. Seni çok özlüyorum. *
Gözlerini zihnimin en ücra köşesinde anı olarak taşıyorum. Saçların ve dudakların, zihnime ne kadar direnirsem direneyim silinecekler.

Birkaç Yolculuğun Yarım Hikayeleri

Yollar mı yarımdı biz mi yarıladık. Ya da gidilemeyecek kadar engebeliydi ben görememiştim.Yarım kalmaya mahkumlardı. En başından belliydi kestirilebilir ön görülebilir manzaraları vardı . Çoğu zaman gerçeklikteki güzel gün batımlarını yumuşak rüzgarları, gökyüzünün harika renklerini göğsümde yumuşatır ve karamsar gri bir yağmur bulutuna dönüştürürdüm. Hüzünlü bir melankoli hali. Gün gün ya görünmez ya da kör olurdum.İçimdeki kırık pencerelerin sigara dumanlarını saklayamaması gibi o da sevgisizliğini saklayamamıştı. Kullandığımız son şanslar yolları, yarım yollar, belirsizlik içinde sürüklenen gri hikayeleri tamamladı.