Ana içeriğe atla

Pazar

Pazar sabahına ait bu güneş
Son kez parlarmış gibi
Ertesini bildiğin bir sona yakın
Sisli ve soğuk bir güne uyanık pencereler

Eski tanıdık bir nefes sesi içten gelen
Kaburgalarının ardında betondan kafes
Yine ısıtır seni
Ses tellerini bir bir örer
Boğazına düğümler nefesini

Saklanamayacak
Uykusu,kokusu
Kafesinden bakacak
Ertesi yakın yarınlara


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

babam

Yaşanan anların, anıların yetersiz olduğu yıllara sıkıştım  ama büyüdüm sanırım. Bak benim babam rock stardı. Harika şarkılar dinlerdi. Sevmeyi ondan öğrendim ben. Özlemeyi de Umarım gittiğin yerde  mutlusundur güzel adam. Seni çok özlüyorum. *
Gözlerini zihnimin en ücra köşesinde anı olarak taşıyorum. Saçların ve dudakların, zihnime ne kadar direnirsem direneyim silinecekler.

Kör Koşu

Sesizliğini dahi paylaştığını düşündüğün birinin yanındaydın kendi ütopyanda uzun süre kör halde koştun. Gözlerin açıldığında yanında ne biri vardı ne de ütopyandaydın. Gerçeklere kavuşmuş biraz da üzülmüştün. Sonra farkettin, sen hep yalnızdın buraya kadar kör koşmuş, ütopyan ile gerçeklerinin kesiştiği noktalardan kendin geçmiştin. Eşlik ettiğini düşündüğün kişi kendi karanlık dünyasının penceresinden izlemişti sadece göz ucuyla, güneşine yansıttığı bir ayna ile sana bir illüzyon gösterisi bile yapmıştı üstelik!  Ütopyanda çeşitli manipülasyonlar olmuş sen de bunlara kör koşmuştun hepsi bu .