Ana içeriğe atla

2018 bitirme konuşması

2017 ve 2018 için genel bir grafik yapacak olsam gerçekten yokuşa benzer.( Tam burada harika bir alıntı kullanmalıyım."Sonsuzluk yolunda nasıl böylesine kolayca ilerlediğine hayret eden birisi vardı; gerçekte hızla bayır aşağı yuvarlanıyordu.") Bu seneki kurgu ve beraberinde getirdiği ilginç olaylar ve kişiler silsilesi kendimi bulmam üzerine müthişş depresyonlu bir senaryoydu. Çok şanslı değilse her insanın hayatında böyle bir dönem geçirdiği düşüncesinde hemfikir olabiliriz belki? Senenin başında her şey harika oley şeklinde başlayıp aslında işlerin o kadar kolay olmadığını anlamam çok sürmedi. Ne istediğimi bilmediğim için önemsediğim insanların doğrularına inandırdım kendimi bok yolu budur yapma.Bütün insani duyguları yaşadığım, hissettiğim bir sene oldu ruh halimin çok iyi olduğunu söyleyemem ama bir yerde üzülmek bile yaşam belirtisi buna tutundum. Çok güzel şarkılar insanlar tanıdım (aralarında ruhsuz olanları da vardı) en yakınlarım başta olmak üzere yenilerde beni şaşırtmadı . İnsanlar tanıdığım gibi kalmadı fakat şarkılar listelerde. Belki ben de o insanların tanıdığı gibi kalamadım bilemediğimiz noktalar? En çok öz eleştiriye ve empatiye doydum bu sene güzel şeyler bunlar deneyin. Bıraktığım liste bu sene yaşadığım tüm olay ve duygu durum değişiklikleriyle birebir bağlantılı şarkılardan oluşmaktadır. Kişi ve kurumlara belki bağlıdır. Güzel anılarımın parçası olan ufak tefek notlar barındırmaktadır belki .

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

babam

Yaşanan anların, anıların yetersiz olduğu yıllara sıkıştım  ama büyüdüm sanırım. Bak benim babam rock stardı. Harika şarkılar dinlerdi. Sevmeyi ondan öğrendim ben. Özlemeyi de Umarım gittiğin yerde  mutlusundur güzel adam. Seni çok özlüyorum. *
Gözlerini zihnimin en ücra köşesinde anı olarak taşıyorum. Saçların ve dudakların, zihnime ne kadar direnirsem direneyim silinecekler.

Birkaç Yolculuğun Yarım Hikayeleri

Yollar mı yarımdı biz mi yarıladık. Ya da gidilemeyecek kadar engebeliydi ben görememiştim.Yarım kalmaya mahkumlardı. En başından belliydi kestirilebilir ön görülebilir manzaraları vardı . Çoğu zaman gerçeklikteki güzel gün batımlarını yumuşak rüzgarları, gökyüzünün harika renklerini göğsümde yumuşatır ve karamsar gri bir yağmur bulutuna dönüştürürdüm. Hüzünlü bir melankoli hali. Gün gün ya görünmez ya da kör olurdum.İçimdeki kırık pencerelerin sigara dumanlarını saklayamaması gibi o da sevgisizliğini saklayamamıştı. Kullandığımız son şanslar yolları, yarım yollar, belirsizlik içinde sürüklenen gri hikayeleri tamamladı.