Ana içeriğe atla

İz

İçimden geldiği gibi davranmaktan pişmanlık duymadım .Sonra ne olur diye düşünmedim, o anı yaşamaya baktım çoğu zaman  yaptığım hatalar hata olmaya değerdi canımın yanmasını da çok dert etmiyorum çünkü biliyorum ki  acı insanı yaşıyormuş gibi hissetiriyor. Resmin bütününe baktığımda aslında bu kalem izlerini daha önce görmüştüm diyebiliyorum. İnsanlar gelip geçiyor hepsinin bir izi var kağıtta o kalemi tutan bensem zihnimden nasıl akıyorsa kağıda mürekkep resim son halini hep benim bilincimden sonra alıyor.
Henüz güzel görünmüyor izlerin ama zaman geçtikçe tebessüme dönüşecekler yüzümde.
Bak bu izler senin.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

babam

Yaşanan anların, anıların yetersiz olduğu yıllara sıkıştım  ama büyüdüm sanırım. Bak benim babam rock stardı. Harika şarkılar dinlerdi. Sevmeyi ondan öğrendim ben. Özlemeyi de Umarım gittiğin yerde  mutlusundur güzel adam. Seni çok özlüyorum. *
Yorum Gönder
Devamı
Gözlerini zihnimin en ücra köşesinde anı olarak taşıyorum. Saçların ve dudakların, zihnime ne kadar direnirsem direneyim silinecekler.
Yorum Gönder
Devamı

Birkaç Yolculuğun Yarım Hikayeleri

Yollar mı yarımdı biz mi yarıladık. Ya da gidilemeyecek kadar engebeliydi ben görememiştim.Yarım kalmaya mahkumlardı. En başından belliydi kestirilebilir ön görülebilir manzaraları vardı . Çoğu zaman gerçeklikteki güzel gün batımlarını yumuşak rüzgarları, gökyüzünün harika renklerini göğsümde yumuşatır ve karamsar gri bir yağmur bulutuna dönüştürürdüm. Hüzünlü bir melankoli hali. Gün gün ya görünmez ya da kör olurdum.İçimdeki kırık pencerelerin sigara dumanlarını saklayamaması gibi o da sevgisizliğini saklayamamıştı. Kullandığımız son şanslar yolları, yarım yollar, belirsizlik içinde sürüklenen gri hikayeleri tamamladı.
Yorum Gönder
Devamı