Ana içeriğe atla

İz

İçimden geldiği gibi davranmaktan pişmanlık duymadım .Sonra ne olur diye düşünmedim, o anı yaşamaya baktım çoğu zaman  yaptığım hatalar hata olmaya değerdi canımın yanmasını da çok dert etmiyorum çünkü biliyorum ki  acı insanı yaşıyormuş gibi hissetiriyor. Resmin bütününe baktığımda aslında bu kalem izlerini daha önce görmüştüm diyebiliyorum. İnsanlar gelip geçiyor hepsinin bir izi var kağıtta o kalemi tutan bensem zihnimden nasıl akıyorsa kağıda mürekkep resim son halini hep benim bilincimden sonra alıyor.
Henüz güzel görünmüyor izlerin ama zaman geçtikçe tebessüme dönüşecekler yüzümde.
Bak bu izler senin.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

babam

Yaşanan anların, anıların yetersiz olduğu yıllara sıkıştım  ama büyüdüm sanırım. Bak benim babam rock stardı. Harika şarkılar dinlerdi. Sevmeyi ondan öğrendim ben. Özlemeyi de Umarım gittiğin yerde  mutlusundur güzel adam. Seni çok özlüyorum. *
Gözlerini zihnimin en ücra köşesinde anı olarak taşıyorum. Saçların ve dudakların, zihnime ne kadar direnirsem direneyim silinecekler.

Kör Koşu

Sesizliğini dahi paylaştığını düşündüğün birinin yanındaydın kendi ütopyanda uzun süre kör halde koştun. Gözlerin açıldığında yanında ne biri vardı ne de ütopyandaydın. Gerçeklere kavuşmuş biraz da üzülmüştün. Sonra farkettin, sen hep yalnızdın buraya kadar kör koşmuş, ütopyan ile gerçeklerinin kesiştiği noktalardan kendin geçmiştin. Eşlik ettiğini düşündüğün kişi kendi karanlık dünyasının penceresinden izlemişti sadece göz ucuyla, güneşine yansıttığı bir ayna ile sana bir illüzyon gösterisi bile yapmıştı üstelik!  Ütopyanda çeşitli manipülasyonlar olmuş sen de bunlara kör koşmuştun hepsi bu .