Ana içeriğe atla

Kör Koşu

Sesizliğini dahi paylaştığını düşündüğün birinin yanındaydın kendi ütopyanda uzun süre kör halde koştun. Gözlerin açıldığında yanında ne biri vardı ne de ütopyandaydın. Gerçeklere kavuşmuş biraz da üzülmüştün. Sonra farkettin, sen hep yalnızdın buraya kadar kör koşmuş, ütopyan ile gerçeklerinin kesiştiği noktalardan kendin geçmiştin. Eşlik ettiğini düşündüğün kişi kendi karanlık dünyasının penceresinden izlemişti sadece göz ucuyla, güneşine yansıttığı bir ayna ile sana bir illüzyon gösterisi bile yapmıştı üstelik!  Ütopyanda çeşitli manipülasyonlar olmuş sen de bunlara kör koşmuştun hepsi bu .

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

babam

Yaşanan anların, anıların yetersiz olduğu yıllara sıkıştım  ama büyüdüm sanırım. Bak benim babam rock stardı. Harika şarkılar dinlerdi. Sevmeyi ondan öğrendim ben. Özlemeyi de Umarım gittiğin yerde  mutlusundur güzel adam. Seni çok özlüyorum. *
Yorum Gönder
Devamı
Gözlerini zihnimin en ücra köşesinde anı olarak taşıyorum. Saçların ve dudakların, zihnime ne kadar direnirsem direneyim silinecekler.
Yorum Gönder
Devamı

Birkaç Yolculuğun Yarım Hikayeleri

Yollar mı yarımdı biz mi yarıladık. Ya da gidilemeyecek kadar engebeliydi ben görememiştim.Yarım kalmaya mahkumlardı. En başından belliydi kestirilebilir ön görülebilir manzaraları vardı . Çoğu zaman gerçeklikteki güzel gün batımlarını yumuşak rüzgarları, gökyüzünün harika renklerini göğsümde yumuşatır ve karamsar gri bir yağmur bulutuna dönüştürürdüm. Hüzünlü bir melankoli hali. Gün gün ya görünmez ya da kör olurdum.İçimdeki kırık pencerelerin sigara dumanlarını saklayamaması gibi o da sevgisizliğini saklayamamıştı. Kullandığımız son şanslar yolları, yarım yollar, belirsizlik içinde sürüklenen gri hikayeleri tamamladı.
Yorum Gönder
Devamı